کم شنوایی ناگهانی

کم شنوایی ناگهانی

کاهش شنوایی ناگهانی را جدی بگیریم:

“وقتی صبح از خواب بیدار شدم احساس کیپی شدیدی در یکی از گوش هایم احساس کردم که این صدای کیپی با صدای یک سوت ممتد همراه بود ، اول فکر کردم که احتمالا یک سرماخوردگی ساده یا آلرژی است، بنابراین شروع کردم به مصرف استامینوفن و سایر داروهای ضد سرماخوردگی، حتی به توصیه دوستان از کیسه آب گرم هم برای گوشم استفاده کردم ، الان بعد از گذشت چهار پنج روز نه تنهااحساس کیپی برطرف نشده بلکه احساس می کنم که بدتر نیز شده است”

این متن گفته های یکی از چندین بیماریست که به دلیل نداشتن اطلاعات کافی از وجود” کم شنوایی ناگهانی” و اهمیت دوران طلایی درمان آن ،فرصت درمان را از دست داده اند و کم شنوایی آنها به یک پروسه دایمی تبدیل شده است.

کم شنوایی ناگهانی

کم شنوایی ناگهانی

کم شنوایی ناگهانی چیست:

اگر افت شنوایی به صورت ناگهانی به طور معمول در عرض 72 ساعت  و یا چند روز رخ دهد نشاندهنده رخداد کم شنوایی ناگهانیست و میبایست در سریع ترین زمان ممکن مورد بررسی قرار گیرد. شکایت رایج بیمار احساس کم شنوایی در یک گوش در هنگام بیدار شدن از خواب  است که ممکن است همراه با احساس کیپ شدن گوش و یا وزوز باشد.در 85% موارد یک گوش مبتلا می شود ولی موارد دو گوشی نیز گزارش شده است.بیماری ممکن است به صورت ناشنوایی مطلق و یا میزان کمی از کم شنوایی بروز کند. در تاریخچه این بیماران معمولا سابقه عفونت های ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی ( مانند سرماخوردگی) چند روز قبل از رخداد این بیماری دیده می شود .

دلایل بروز این بیماری:

  • در اغلب موارد علت عفونت ویروسی است ، دلایل دیگر شامل:
  • انسداد عروق گوش
  • اختلال ایمنی

علایم بیماری:

  • بروز کم شنوایی در یک و یا گاهی دو گوش
  • وزوز گوش
  • احساس کیپی در گوش
  • گاهی سرگیجه و یا سردرد

تشخیص:

در معاینه بالینی، گوش از نظر ظاهری عارضه ای ندارد و تنها راه  تشخیص این نوع کم شنوایی انجام آزمونهای شنوایی است . در صورتیکه وجود کم شنوایی توسط آزمون ادیومتری اثبات شد، برای رد کردن  سایر عوامل ایجاد کننده کم شنوایی  آزمونهایی مانند MRI نیز باید انجام گیرد.

به دلیل اینکه تنها راه تشخیص کم شنوایی ناگهانی انجام آزمونهای شنوایی است در صورت شک به وجود  این اختلال در سریعترین زمان ممکن به مراکز شنوایی سنجی مراجعه نمایید.

آیا افت شنوایی ناگهانی قابل درمان است:

بررسی های جدید نشان داده است اگر بیمار در طی 24 ساعت اول شروع بیماری تحت درمان قرار گیرد احتمال بهبود بیشتر است .بنابراین ،درمان موفق  کم شنوایی ناگهانی وابسته به مراجعه فرد در 24 ساعت اول ابتلا می باشد ، که به این زمان” دوران طلایی” درمان گفته می شود . با فاصله گرفتن از دوره طلایی احتمال بهبود فرد بسیار کاهش می یابد.درمان با داروهای استروییدی تنها درمان موفق گزارش شده برای این بیماری است استروییدها یا به صورت خوراکی و یا به صورت تزریق مستقیم به گوش میانی تجویز می شوند. افراد جوانتر ویا دارای کم شنوایی از نوع فرکانس پایین احتمال بهبود بیشتری دارند.

توصیه آخر:

در صورتیکه هرگونه تغییر در میزان شنوایی خود احساس کردید به جای صبر کردن و درمان های غیر علمی ، هرچه سریعتر به مراکز شنوایی و یا متخصص گوش حلق بینی مراجعه نمایید.

 

انواع کم شنوایی

انواع کم شنوایی

کم شنوایی چیست؟

کاهش شنوایی که به آن “کم شنوایی” یا” آسیب شنوایی” نیزگفته می شود عبارتست از عدم توانایی شنیدن صداها  که می تواند به صورت کامل یا جزیی باشد.

کم شنوایی بسته به اینکه کدام قسمت سیستم شنوایی آسیب دیده است انواع مختلفی دارد ولی به طور معمول به سه گروه طبقه بندی می شود:

کم شنوایی انتقالی:

در این نوع کم شنوایی  صدا به طور مناسب از گوش خارجی،پرده گوش و یا استخوانچه ها منتقل نمی شود و بنابراین شخص صداهای آرام  را نمی شنود.این نوع از کم شنوایی به درمان دارویی یا جراحی نیاز دارد.                                                

برخی از دلایل کم شنوایی انتقالی:

  • وجود مایع در پشت پرده گوش
  • عفونت های گوش
  • پاره شدن پرده گوش(پرده تمپان)
  • وجود جرم (سرومن)در کانال گوش.

کم شنوایی حسی –عصبی:

این نوع کم شنوایی وقتی ایجاد می شود که به گوش داخلی(حلزون گوش) و یا مسیرهای عصبی که صدا را از گوش داخلی به مغز منتقل می کنند آسیب وارد شده باشد. این نوع کم شنوایی را با دارو یا جراحی نمی توان درمان کرد . این نوع کم شنوایی کم دایمی محسوب می شود.در این نوع کم شنوایی حتی در صورتیکه صدا بلند باشد شخص صدا را ضعیف می شنود.   

برخی از علل احتمالی رخداد کاهش شنوایی حسی-عصبی:

  • بیماریهای مختلف
  • داروهایی که به گوش آسیب وارد می کنند
  • وجود سابقه فامیلی کم شنوایی
  • سالمندی
  • ضربه به سر
  • در معرض صدای بلند بودن

کم شنوایی آمیخته:

گاهی کم شنوایی انتقالی و حسی- عصبی همزمان با هم روی می دهد که در آن صورت به آن کم شنوایی آمیخته گفته می شود.

طبقه بندی میزان کم شنوایی:

براساس میزان آستانه های شنوایی ،طبقه بندی های مختلفی برای بیان میزان کاهش شنوایی وجود دارد. افراد متعلق به هر طبقه با مشکلات ارتباطی خاصی مواجه هستند که در ادامه بیان شده است.

 

درجه کم شنوایی میزان کم شنوایی مشکلات ارتباطی
ملایم 25-40 dB مشکل در فهم گفتار آهسته و یا در فاصله دور.
متوسط 40-55 dB گفتار را فقط در فاصله کمتر از یک و نیم متر درست دریافت میکند در فاصله بیشتر دچار اختلال می شود
متوسط رو به شدید                          55-70 dB گفتار باید بلند باشد تا برای این افراد قابل شنیده شدن باشد(شخص مقابل میبایست با صدای بلند تر از معمول صحبت کند) .این افراد در مکالمات گروهی دچار مشکل هستند مانند مکالمه در مهمانی و جلسه
شدید                                            70-90 dB درصورتی گفتار را میشنوند که شخص در فاصله کمتر از نیم متر با صدای بلند با آنها صحبت کند.
عمیق بیشتر از 90 dB این افراد برای درک گفتار دیگران باید از لبخوانی استفاده کنند

 

کم شنوایی ملایم:

افرادی مبتلا به کاهش شنوایی ملایم در شنیدن صدای افراد در محیط آرام مشکل زیادی ندارند اما به محض اینکه در محیط غیر آرام قرار گیرند(مانند مهمانی و خیابان) در فهم گفتار دیگران دچار مشکل می شوند. این افراد در  فهم گفتار آهسته و یا در فاصله دور دچار مشکل هستند.گفتار را فقط در فاصله کمتر از یک و نیم متر درست دریافت میکند در فاصله بیشتر دچار اختلال می شود.

کم شنوایی متوسط:

این دسته از افراد  در گفتگو با دیگران دچار مشکل هستند.گفتار باید بلند باشد تا برای این افراد قابل شنیده شدن باشد(شخص مقابل میبایست با صدای بلند تر از معمول صحبت کند) .این افراد در مکالمات گروهی دچار مشکل هستند مانند مکالمه در مهمانی و جلسه.

کم شنوایی شدید:

درصورتی گفتار را می شنوند که شخص در فاصله کمتر از نیم متر با صدای بلند با آنها صحبت کند.افراد این دسته بسیار به لبخوانی متکی هستند.

کم شنوایی عمیق:

این افراد برای درک گفتار دیگران باید از لبخوانی استفاده کنند.

 

  • ارزیابی های شنوایی برای تعین اینکه چه نوع کم شنوایی در فرد وجود دارد ضروریست و راهکارهای مناسبی که برای حل مشکل کم شنوایی مناسب است با استفاده از این ارزیابی ها مشخص می شود.